Een weekendje rust!

Afgelopen weekend, terwijl het zuidelijke deel van Nederland flink carnaval vierde, heb ik me teruggetrokken in abdij Herkenrode (bij het Belgische Hasselt) voor een heerlijk ontspannen meditatie en Tai Chi-weekend.

Meestal is het zo dat ik, om me helemaal te kunnen ontspannen, me eerst vreselijk moet inspannen! Zaterdagochtend verliep alles voorspoedig (dat had me al achterdochtig moeten maken!). Om half negen stond mijn koffer gepakt in de hal, de routebeschrijving was uitgeprint en de honden waren 'logeerklaar'. Om 8.45 ben ik vertrokken, slechts zeven minuten te laat (dus voor mijn doen meer dan op tijd!). Het ging prima, een rechte weg zuidwaarts, tot aan Hasselt. Ik verkeerde al in de stellige overtuiging dat mij niks meer kon overkomen en dat ik keurig op tijd zou arriveren. Dat had ik even moeten afkloppen! Over een tocht die me maar 50 minuten zou kosten heb ik drie uur gedaan! Ik kon meteen aan tafel schuiven toen ik om twaalf uur aankwam, helemaal kwaad en gestrest. Ik had net zo goed naar Frankrijk kunnen rijden! Het frustrerende was dat ik elke keer vanaf de snelweg de oude torens van Herkenrode zag, ik kon er alleen niet komen. Uiteindelijk heb ik, toen ik voor de derde keer op dezelfde plek gestand was, naar 'ons thuis' opgebeld om mijn hart eens goed te luchten. Tien minuten later kon ik triomfantelijk terugbellen dat ik 'het gevonden had'!

Op zulke momenten verlang ik wel weer heel erg naar een TomTom.......of desnoods een bijrijder die op de verkeersborden let! Ik heb er een gehad (zowel de bijrijder nals het navigatiesysteem) maar ik ergerde me vreselijk, ik heb er een hekel aan als iemand me vertelt wat ik moet doen en welke richting ik op moet, dat beslis ik namelijk zelf wel! Jaja, en ik kom wel waar ik wil zijn, het duurt soms even...... en ik heb wel mooi elk straatje van Kuringen gezien! In zulke situaties houd ik me maar altijd voor dat ik, net als Belle van Zuylen, 'geen talent heb voor ondergeschiktheid'!

Herkenrode was prachtig, ik hou van kloosters, het is er rustig, het zijn vaak hele mooie oude gebouwen die op een mooie plek liggen. Het ademt iets van een voorbije tijd en daar ben ik heel gevoelig voor. Er waren daar nog maar negen nonnen, waarvan de jongste pensioengerechtigd was! Elke zuster heeft een eigen taak, mooi is dat. En een weekend geen computer, geen radio of televisie en mijn mobiel uit, heerlijk is dat en soms ook echt nodig om weer helemaal tot mezelf terug te komen. Ik heb heerlijk gemediteerd, Tai Chi-oefeningen gedaan en gewandeld door de modder. De spanning is weg, ik ben vroeg gaan slapen en ik ben weer 'opgeladen'. De komende week zal ik mijn liefste glimlach weer aan mijn collega's tonen in plaats van mijn tanden!